0
Понравилось? Пожалуйста поделитесь с друзьями.
Related articles
Модар – Манбаи меҳру муҳаббат Модар… ин калимаи кӯтоҳ, вале пур аз маънӣ ва эҳсос аст. Дар он тамоми меҳрубонӣ, фидокорӣ ва муҳаббати беинтиҳои инсон
Баҳор — фасли зебоии табиат Баҳор — фасли зебо ва рӯҳбахши сол аст. Ин фасл пас аз зимистони дароз меояд, гӯё нафаси тозае ба
БОЗИИ ДИДАКТИК (гимнастикаи чашм) (Бозии “Боғчаи ман”) Мо бисьёр мехнат кардем Чашмони мо хаста шудааст. (чашм мезанад) Мо ба осмон мебароем, (ба чап ва рост
Аксари донишҷӯёни коллеҷ одат кардаанд, ки калимаи “хеле” -ро аз ҳад зиёд истифода баранд. Имрӯз мо меомӯзем, ки чӣ гуна бидуни истифодаи ин калима ҷумлаҳо
Сухан дар бораи устодону устодон – Дар ҷаҳон як касб вуҷуд дорад: таълим додан. Касбҳои боқимонда ҳосилаҳои он мебошанд. – Рӯзи ояндаи миллат аз мактабҳо
Муаллима як роҳи олиҷаноб ёфт, ки ба бачаҳо ханда кардан чӣ маъно дорад Имрӯз ман бо ду себи сурхи зебо ба дарс омадам. Бачахо надиданд,